Nazar Ayarı / Fast-look Çağı 

Sahi “daha hızlı görüntü üretme” şovu, fotoğraf makinasının icadıyla nihayete ermiş ve modasının pabucu dama atılmış değil miydi? Bugün OpenAı’nın, tripot ve lens yerine promt daveti pazarlandığı kadar matah bi icat mı? Vision Pro’nun “simülasyona öyle değil de böyle erişin” nâraları nazarlarımızı celbetmeyi hak ediyor mu?

Korkarım “görsel simülasyon yaratma” hevesi, nazarları fast-look nev’inden kontrolsüzce doldurup obezleştiriyor. Müşahede ve hayret kanallarını tıkayıp körleştiriyor. Görme yetisini -zamanla- ülfet edip yitiren insan, renk ve hüsn-ü sanata tahammül edemiyor. Çareyi onların reddinde bulup bir nevi nazar ateisti oluyor. İşbu halden olsa gerek minimalizm mutlaklaştırılıp kutsanıyor. Sanıyorum yakın geleceğe dair bilim kurgu filmlerindeki sahne/dekor tasarımlarında görsel yığınların aksine full sade/beyaz tema tercihi de bilinçli olarak bu sebepten kaynaklanıyor.

Velhasıl Endüstri 1.0 devriminin kas gücünü devre dışı bırakması neticesinde, -günümüzde- kasları hayatın içinde değil, daha spesifik olarak spor salonlarında iş için değil ihtiyaç için çalıştırmaya çalıştığımız gibi, Endüstri 4.0’da görme, işitme, düşünme gibi başka temel melekeleri yitirmemize yol açacak. Spekülasyon yapacak olursam; geleceğin öne çıkan mesleklerinden biri “ressamlık” olacak ve onlar bir nevi göz doktoru, nazar antrenörü, görme koçluğu gibi değer görecek, kanaatindeyim. 

Osman Büyükmutlu